روزگار غریبی ست نازنین...

تقدیر

یعنی پرنده باشی

خسته از هزار مهاجرت ِ باران دیده /حوالی ِ مقصد

آنقدر خسته که چشمت نبیند ارتفاعت را کم کنی

و یک شکارچی اولین شلیک زندگیش آنقدر خطا برود /که به تو مشترک شود

سقوط کنی تا مدال افتخار ِ سینه ی کسی باشی

کسی که اصلا

که اصلا به تقدیر اعتقاد ندارد .

"هومن شریفی"

 

نوشته شده در ۱۳٩٢/۱٠/۱٥ساعت ٤:٤٤ ‎ب.ظ توسط پرستو بیات نظرات () |

Design By : Night Melody