روزگار غریبی ست نازنین...

      بیا برای پرستو ز مهر دانه بپاشیم

بیا پناه کبوتر طبیب چلچله باشیم 

بیا که درد عطش را ز چشم غنچه بشوییم

برای موج پریشان ز عشق قصه بگوییم

 

بیا که دعوت گل را به باغ دل بپذیریم

بیا ز هجرت مرغان خسته درس بگیریم

بیا ز دفتر پروانه شعر شمع بخوانیم

بیا به خاطر گل ها همیشه تازه بمانیم

 

بیا که کشتی دل را به موج مهر سپاریم

به روی دفتر دل ها رز امید بکاریم

بیا زلال بمانیم مثل برکه و باران

و حرمتی بگذاریم به صداقت یاران

 

بیا حوالی یک گل ز عشق خانه بسازیم

برای غربت گنجشک اشیانه بسازیم

...                                                 

بیا سپیده که امد صدا کنیم خدارا

و تا افق برسانیم دست سبز دعا را 

                    

نوشته شده در ۱۳۸٢/٩/٢٢ساعت ٤:٥۳ ‎ق.ظ توسط پرستو بیات نظرات () |

Design By : Night Melody