روزگار غریبی ست نازنین...

کاش چون پاییز بودم

کاش چون پاییز بودم

کاش چون پاییز خاموش و ملال انگیز بودم....

    وه چه زیبا بود یگر پاییز بودم

 وحشی و پر شور و ملال انگیز بودم....

 پیش رویم چهره تلخ زمستان جوانی

 پشت سر اشوب تابستان عشقی ناگهانی 

سینه ام منزلگه درد و اشوب و پریشانی

 کاش چون پاییز بودم...

نوشته شده در ۱۳۸٢/۸/۳ساعت ٧:٠۳ ‎ق.ظ توسط پرستو بیات نظرات () |

Design By : Night Melody